Lettertypen zijn er in vele soorten en maten. Op deze webpagina's schept Miriam van der Have, docent en senior consultant bij Emday, orde in de chaos en wordt en passant uitgelegd wat de sterke en zwakke punten van diverse font-technologiën zijn.

4 - Outline-fonts

In het vorige hoofdstuk is behandeld welke soorten outline-fonts van belang zijn. Maar er is niet gezegd wat een outline-font is.

Het kenmerk van een outline-font is dat dezelfde 'outline' gebruikt wordt bij alle soorten printers. Een outline is de vorm van de letter, vastgelegd in een aantal wiskundige formules, die door een 'rasterizer' of Raster Image Processor (rip) wordt vertaald naar printerpixels.

Omdat bij alle printertypen dezelfde outline wordt gebruikt, is de vorm en de spatiëring van de letters op alle printers in principe gelijk. De resolutie van de printer is de enige oorzaak dat een laserprint er minder fraai uitziet dan een film uit een laserbelichter. Overigens geldt dit niet alleen voor de vorm van de letters, maar ook voor de spatiëring. Een 300 dpi printer spatieert letters in met het blote oog nog zichtbare stapjes van 0,9 mm, terwijl een behoorlijke laserbelichter stapjes van 0,01 mm gebruikt.

Bij outline-fonts wordt de vorm van een letter opgeslagen als een wiskundige formule. Een voorbeeld van zo’n formule in spreektaal is:

In deze formule' wordt niet gerept over de grootte van de letter. Het maakt voor een PostScript-font dus niet uit of de letter heel klein of juist heel groot wordt afgedrukt. In één van de cursuslokalen van Emday hangt een uitdraai van de letter j in 3001 picapunten en daarvoor is dezelfde PostScript-omschrijving gebruikt als de versie in 12 picapunten die daarnaast staat afgebeeld. Dit wordt de schaalbaarheid van PostScript-fonts genoemd. Hoewel TrueType-fonts een geheel andere soort formule gebruiken, is ook dat soort fonts schaalbaar. Uiteraard zijn ook OpenType-fonts schaalbaar.

Nu wil 'schaalbaar' niet zeggen dat PostScript-fonts tot in het oneindige zijn uit te vergroten. De meeste fontontwerpers digitaliseren hun fonts op basis van een getekende versie van 1000 punten groot (dat is iets groter dan de hoogte van een pagina A4). Als fonts groter worden afgedrukt dan 1000 punten, kan het gebeuren dat onregelmatigheden in de digitalisatie zichtbaar worden. Dit verschijnsel doet zich vooral voor bij goedkope fontbibliotheken.