Lettertypen zijn er in vele soorten en maten. Op deze webpagina's schept Miriam van der Have, docent en senior consultant bij Emday, orde in de chaos en wordt en passant uitgelegd wat de sterke en zwakke punten van diverse font-technologiën zijn.

Fonts - woordenlijst K

Kanji is een moderne vorm van de Japanse taal. Kanji-fonts zijn fonts die geschikt zijn voor die taal. Net als bij het Koreaans en het Chinees, zijn voor Kanji-fonts twee bytes per teken nodig. Daarom worden fonts voor die talen ook wel aangeduid als double-byte fonts.

De typografische naam voor wat gewone mensen een hoofdletter noemen.

De hoogte van de basislijn tot aan de bovenkant van de kapitalen van een font. Vaak, maar lang niet altijd, is dit dezelfde afstand als van basislijn tot aan de bovenkant van de stokken van een font. Zie ook x-hoogte.

Bij zetsel bestaande uit losse loden letters: Fout in het zetwerk dat ontstaan is doordat bij de distributie een letter in het verkeerde vakje van de letterkast terecht is gekomen, bijvoorbeeld een e die in het vakje van de o is komen te liggen.

Bij desktop publishing wordt onderscheid gemaakt tussen de kastlijn en de halve kastlijn (of korte kastlijn). Een kastlijn is een gedachtestreepje dat ongeveer even breed is als de letter M (of even breed is als het corps van de letter waartoe het kastlijntje behoort). En Engelstalige literatuur wordt ook gesproken over een Em-dash (Em-streepje). De halve kastlijn is half zolang als de kastlijn en wordt vaak aangeduid met En-dash (En-streepje) .

Bij zetsel bestaande uit losse loden letters: Het op de kop plaatsen van ontbrekende letters, zodat deze kunnen worden vervangen zogauw de juiste letters weer beschikbaar komen uit de distributie van verwerkt zetsel.

Kerning is het al dan niet automatisch dichter bijelkaar plaatsen van bepaalde letters. Om automatisch te kunnen kernen moet een programma weten welke letters gekernd moeten worden en hoeveel ze gekernd moeten worden. Omdat deze informatie niet in het PostScript-font zelf aanwezig is, moet naast het PostScript-fontbestand altijd een tweede bestand worden gebruikt. Bij de Macintosh is dit een bitmapped-versie van het font (en dat staat opgeslagen in een zogenaamd 'kofferbestand'). Onder Windows staat de kerning-informatie opgeslagen in het zogenaamde .PFM-bestand dat bij ieder font behoort. Bij TrueType-fonts wordt de kerning-informatie samen met de outline-informatie in het fontbestand bewaard.

Niet-grafische aanduiding voor onderkast.

Letters met het uiterlijk van kapitalen, maar met het gewicht en de hoogte van onderkastletters. Als gewone kapitalen worden verkleind totdat ze ongeveer de x-hoogte van het gebruikte font hebben, is het gewicht van de letters te iel geworden in vergelijking met de onderkast letters die ernaast staan.

Punt waar twee krommen van een outline-font elkaar raken.

Algemene aanduiding voor de wiskundig gedefinieerde lijnen waaruit een outline-font is opgebouwd. PostScript-fonts maken gebruik van Bézier-krommen terwijl TrueType-lettertypen gebruik maken van kwadratische krommen. OpenType-fonts kunnen beide soorten krommen gebruiken, afhankelijk van het soort OpenType-font.

TrueType lettertypen gebruiken over het algemeen meer krommen voor dezelfde letter dan een Type 1-font. Om die reden heeft een TrueType-lettertype ook meer knooppunten. Een groter aantal knooppunten vraagt ook meer rekenkracht van de printer of belichter en dat betekent dat de kans op problemen bij het afdrukken toeneemt. Omdat bij een hoge-resolutie-belichter per definitie meer rekenwerk moet worden verricht dan bij een lage-resolutie-printer, bestaat de kans dat een font met veel knooppunten geen problemen geeft op een laserprinter en wel problemen op een laserbelichter.

Corel

Gemiddelde TrueType

Nieuwe woorden, aanvullingen en correcties zijn altijd welkom bij Miriam van der Have (mvdh@emday.nl).