Lettertypen zijn er in vele soorten en maten. Op deze webpagina's schept Miriam van der Have, docent en senior consultant bij Emday, orde in de chaos en wordt en passant uitgelegd wat de sterke en zwakke punten van diverse font-technologiën zijn.

Fonts - woordenlijst O

Naar rechts hellende letter met een gelijke vorm als de romein van hetzelfde lettertype. In plaats van Oblique wordt ook de term schuine romein gebruikt. Als de vorm wezenlijk anders is, wordt gesproken over een cursief schrift.

Engels voor uithangende cijfers.

Ander woord voor 'kleine letter'. De kleine letters werden bij het handzetten bewaard in de onderste letterkast, vandaar de naam onderkast letter.

Ooit was er een tijd waarin tekstverwerkers nog niet in staat waren om cursieve tekst te gebruiken. Om aan te geven dat tekst in het zetsysteem cursief moest worden gezet, werd tekst met de tekstverwerker onderstreept. Nog steeds is het gebruikelijk om onderstreepte tekst te vervangen door cursieve tekst.

Verouderde en bovendien onjuiste aanduiding voor alle tekensets die geen gebruik maken van de westerse (of latijnse) tekenset. Voorbeelden van tekensets die vroeger wellicht met 'oosters' werden aangeduid zijn cyrillisch en CJK (Chinees - Japans - Koreans)

Nieuw fontformaat van Microsoft en Adobe. Het OpenType-formaat moet een universeel formaat worden, waarin de beste elementen van TrueType-fonts en PostScript-fonts worden gecombineerd. OpenType maakt gebruik van de Unicode-codering waardoor in een enkel font 65.535 tekens kunnen worden opgenomen.

Teken dat in een opsomlijst gebruikt wordt om de verschillende onderdelen van de lijst van elkaar te onderscheiden. Vaak wordt hiervoor een dikke ronde punt (•) gebruikt of, en dat is typografisch minder verantwoord, een asterisk-teken (*). In plaats van deze standaardtekens kan echter ook gebruik worden gemaakt van een teken uit een pi-font zoals de Zapf Dingbats, de Carta of de Symbol.

Typografisch element ter versiering van de pagina. Bijvoorbeeld een ornamentletter of een fleuron.

Versierde beginkapitaal, vaak ontworpen naar voorbeeld van oude handschriften.

1) Wiskundige omschrijving van een letter. Outline-fonts zijn, in tegenstelling tot bitmapped-fonts, traploos schaalbaar.

2) Stijlaanduiding van een font waarvan alleen de contouren worden afgedrukt. Van diverse bekende fonts bestaan outline-stijlen, bijvoorbeeld de Gill Sans Outline en de Helvetica Outline.

3) Stijlinstelling die bij veel Macintosh-programma's kan worden gebruikt. De Macintosh zal hierbij een normaal font converteren naar een soort outline-font zoals in de voorgaande betekenis wordt bedoeld. De kwaliteit van het door de Macintosh gemaakte font zal echter zowel wat betreft spatiëring als de lijn/letter-verhouding te wensen overlaten. Gebruik van deze stijlinstelling is daarom af te raden. Hetzelfde geldt overigens voor de stijlinstelling 'schaduw' (Shadow) van veel Macintosh-sprogramma's .

Term uit de tijd dat letters nog uit lood werden gezet. De breedte van een loden letter wordt bepaald door het blokje lood waarop de feitelijke letter is aangebracht. De overhang was het gedeelte van een loden letter dat breder was dan dit loden blokje. De overhangende letter kwam daardoor gedeeltelijk boven de volgende letter te staan. Tegenwoordig wordt kerning gebruikt om lettercombinaties beter te spatiëren. Overhang werd vaak gebruikt bij combinaties zoals Te, Va en We.

Nieuwe woorden, aanvullingen en correcties zijn altijd welkom bij Miriam van der Have (mvdh@emday.nl).