Lettertypen zijn er in vele soorten en maten. Op deze webpagina's schept Miriam van der Have, docent en senior consultant bij Emday, orde in de chaos en wordt en passant uitgelegd wat de sterke en zwakke punten van diverse font-technologiën zijn.

Fonts - woordenlijst T

Tabelcijfers hebben dezelfde breedte, waardoor onderelkaarstaande getallen makkelijk zijn op te tellen. Als cijfers midden in een tekst worden gebruikt, is het mooier om uithangende cijfers te gebruiken, maar die zijn in de meeste fonts niet aanwezig. Tabelcijfers worden ookwel rechte cijfers of staande cijfers genoemd. Behalve bij uitgevulde tekst (waar de spatie een niet gedefinieerde breedte heeft) zijn tabelcijfers even breed als een spatie .

Engels voor tabelcijfers.

Het niet op dezelfde plaatst staan van tekst doordat een andere afbreekroutine, een ander afbreekwoordenboek, een ander font, een andere versie van een font, een andere spatiëring of een andere programmaversie is gebruikt bij de proef en de fim of drukplaat.

De meest voorkomende oorzaak van tekstverloop is het gebruik van een andere afbreekroutine. De Nederlandse afbreekroutine van QuarkXPress en van QuarkXPress Passport zijn niet identiek, waardoor veel grafici inmiddels uit eigen ervaring weten wat tekstverloop is.

Codetaal voor het beschrijven van ingewikkeld zetwerk, vooral gebruikt in wetenschappelijke publicaties voor het zetten van formules. Volgens Donald Knuth, de man die TeX ontwikkeld heeft, rijmt TeX op ‘blech’.

Amerikaanse gewoonte om alle woorden van een kop of een titel met een hoofdletter te laten beginnen.

Engels voor letterspatiëring. Zie stelling van de letter.

De pagina-beschrijvingstaal die behoort bij het TrueType fontformaat. TrueImage is nooit een succes geworden, TrueType wel.

Lang geleden hebben Apple en Microsoft geprobeerd een nieuwe paginabeschrijvingstaal te introduceren: TrueImage. Die poging is niet gelukt, maar de bijbehorende schaalbare TrueType-fonttechnologie wordt nog steeds ondersteund door Windows en het Mac OS. TrueType-fonts kunnen perfect zijn, maar in de praktijk is de kwaliteit minder dan die van PostScript Type 1-fonts.

Bestand waarin meerdere TrueType-fonts zijn opgenomen. Dit wordt ook wel een TTC genoemd. Doordat binnen een TTC de afzonderlijke fonts glyphs met elkaar kunnen delen, is de omvang van een TTC in een aantal gevallen minder dan de som van de omvang van de afzonderlijke fonts .

Andere naam voor OpenType-fonttechnologie.

Zie TrueType-Collection.

Zie diftong.

Dit is een PostScript-font dat is samengesteld volgens de door Adobe opgestelde Type 1-standaard. Dat wil zeggen dat het font in binaire, gecomprimeerde vorm is opgeslagen en bovendien hint-informatie bevat. Bij de digitalisatie van fonts in het Type 1-formaat wordt gebruik gemaakt van zogenaamde Bézier-krommen. Type 1 fonts zijn onder Windows herkenbaar aan de extensie .PFB, hetgeen staat voor PostScript Font Binary. Type 1-fonts hebben een veel betere kwaliteit en nemen bovendien veel minder diskruimte in beslag dan de verouderde Type 3-fonts.

Een nieuwe variant op het Type 1-font. Door nog slimmere compressiemethoden is de bestandsomvang teruggebracht tot gemiddeld 7 Kb (tegen 35 Kb voor een gewoon Type 1-font). Dit type font is speciaal ontwikkeld voor electronische publicaties (bijvoorbeeld via Adobe Acrobat en het Internet) en vormt de basis voor de Adobe-variant van de OpenType-technologie.

Een verouderd soort PostScript-font. Type 3-fonts maken gebruik van een ASCI-bestandsformaat waarin geen hints zijn opgeslagen. Door het ASCI-formaat neemt een Type 3-font ongeveer tweemaal zoveel diskruimte in beslag als een Type 1-font . En door het ontbreken van hints resulteert het gebruik van een Type 3-font op laserprinters tot 800 dpi onregelmatige lettervormen. Het is af te raden tegenwoordig nog met Type 3-fonts te werken. Op de PC zijn Type 3-fonts herkenbaar aan de bestandsnaamextensie .PFA (Printer Font Ascii). Type 3-fonts worden ookwel User Defined Fonts genoemd.

Type 42-fonts zijn niet in de winkel te koop. Ze worden aangemaakt door de printerdriver als een TrueType-font naar een PostScript Level 2-printer moet worden afgedrukt. In de vakliteratuur wordt het Type 42-formaat een 'envelop' genoemd, waarin het TrueType-font integraal wordt verpakt. Aangekomen bij de PostScript-printer, is PostScript Level 2 in staat het TrueType-font direct te rasteren. Deze techniek levert een beter resultaat dan de vroeger gebruikte methode, waarbij het TrueType-font in de computer door de printerdriver werd vertaald naar een bitmapped-font of een Type 1-font van slechte kwaliteit.

Het werken met lettertypen. Een typograaf bepaald welk lettertype gebruikt moet worden en hoe dat lettertype moet worden gespatieerd.

Nieuwe woorden, aanvullingen en correcties zijn altijd welkom bij Miriam van der Have (mvdh@emday.nl).